Binatilyo…Sa Unang Karanasan

“Sa wakas at natuloy din ang pangarap kong mag-aral sa maynila” ang nasambity ko habang naglalakbay na nakasabay ng bus papuntang maynila. Nahirapan kasi akong kumbinsihin ang tatay ko para magtransfer sa maynila gawa na rin ng hirap ng buhay at pangambang di kayang tustusan ang pag-aaral sa maynila gayong mahal ang istado ng pamumuhay rito di gaya sa probinsya na mura lang ang gagastusin. Buti na lang at naroon sa maynila si noli na bestfriend ko kaya pumayag. Nag-enroll na ako ng second year sa college sa isang kilalang eskuwelahan kung saan nag-aaral din si noli. Pareho kami ng kinukuha at magkaklase na naman ulit. Nagbibinata narin ako kasi sa edad na 16 e second year na ako sa kolehiyo. Maaga kasi ako pumasok sa grade-I noon kaya bata pa ako nasa college na.

May tiyahin si noli sa batasan malapit kung kaya’t doon kami nanirahan. Maliit ang bahay, at dahil alam ko ang hirap ng buhay sa Maynila nauunawaan ko naman ang kalagayan. Si tita elvie ang may bahay at ang asawa nya naman si bimbo ay nagtatrabaho sa isang catering company na minsan pang-gabi sya. Kasalukuyan na akong pumapasok noon sa iskuwelahan at maganda naman ang panimula namin ni noli, lagi kaming nagbibiruan tulad ng dati sa highschool. Dalawang palapag ang tinitirhan namin at ang ibaba ay kusina at sala naman. Minsan marami rin dumadalaw doon na kamag-anak si tita elvie. Panghapon ako sa iskuwela. “Gerald bangon na at kain na!” sambit ni tita na nasa kusina. Bumangon ako, nag-almusal at naligo na rin. May anak si ate elvie na 2 taon na syang karga-karga naman lagi. Habang naliligo, “Gerald dadalaw daw dito mga kababata mo na nasa caloocan” sabi nya. “Ganoon ba? Sige agahan ko ng uwi sabi ko naman. Nauna na si nelson sa iskuwela dahil may kausap daw.

Maaga naman akong umuwi at masama ang pakiramdam ko pagdating. Buti na lang at webes na. “Tita mukhang tinatrangkaso ako” sabi ko. “Sandali bili ako ng gamot” tugon naman nya. Pinainom ako ng gamot at tuluyang nagpahinga. Sa gabi dumating si tita lidya ang nakakatandang kapatid ni tita elvie. Matandang dalaga sya. Tinatayang 38 anyos na. Doon na raw sya manirahan para may katulong si tita elvie sa bahay. Kasama ang dalawa nyang pinsan na si Lowela, at si teresa. Dalaga pa si Lowela at ang kapatid namang si teresa ay iniwan ng asawa at may 5 taong gulang na anak. Medyo sumikip sa bahay kaya ng gabi na tabi-tabi kaming natulog. At biniro pa si Lowela, “huwag kayong tumabi kay Gerald mama na yan” sabi ni tita elvie. Sabay tawanan sila. “Bata pa ito” sabi naman ni Tita teresa kung tawagin ko. Tawanan ulit na panunukso ng mga babaeng kasama ko sa bahay. Hiwalay sa higaan sina Tita elvie sa kabilang kwarto at sama-sama naman kami sa kabila. Nanginginig ang laman ko at nanlalamig ang pakiramdam ko ng gabing yon kaya di ako makatulog. Buti na lang maalalahanin mga kasama ko sa bahay. Katabi ko sa kanan ko si Tita Lidya at sa kaliwa naman si Tita Teresa. Niyakap nila akong dalawa na nag-aalala. “May sakit kasi akong malarya noon” nangingig kong paliwanag. Tulog na tulog naman si Noli na nasa malayo. At sa kabila naman ni tita teresa ay si tita lowela. Naalimpungatan ako sa kwentuhan nila sa baba. Nagising ako at napatingin sa orasan, alas dyes na pala. Pero masakit ang katawan ko at di ako makabangon. Namasukan naman si Tita lowela at si tita teresa sa catering na pinapasukan ni tito bimbo. Dinalaw muna ako sa higaan ng dalawa bago umalis “okey ka na ba Gerald?” tanong ni Tita Lowela na nag-aalala. “Medyo mabuti naman na po” sabi ko. “Inom ka ng gamot ha, alis na kami” kumaway pang paalam ng magkapatid. Nasa 30 edad siguro si Tita lowela at 34 naman si tita teresa. Nakahiga parin ako sa panghihina. Sabado na noon ng dumating bandang hapon mga bisita nila tita Elvie. Nasabing maysakit ako. Inakyat ako sa kwarto ng apat at kinumusta naman. Kilala ko ang isa. Si Rebecca, kababata ko. Naalala ko pa sya ng elementarya kami. “ahhh, siya ang unang halik ko” sabi ko sa sarili na di ko pa makalimutan noon. Si Rody, Andrea at Susan ang tatlo pa nyang kasama. Kumustahan, walang humpay na biruan hangang sa gumabi at nagpaalam na ang apat. Naalala ko ang itsura ni Rebecca, dalaga na at parang malaki pinagbago nya. May korte ang katawan at ang kayumanggi nyang kulay ay naging nagpatingkad sa itsura nya.

Nagsidatingan na ang mga kasama ko sa bahay, at sabay-sabay kaming naghapunan. “Kumusta ka na?” tanong ni lowela na nag-aalala. “Medyo okey naman po” sabi ko. “Pahinga ka na muna bukas, tutal linggo naman” sabi ni tita elvie. “Pagaling ka” tapik sa balikat naman si noli. Sama-sama ulit kaming natulog ng tatlong babae. Biruan tawanan bago matulog. Yun ang laging kaugalian namin. “O pano, kami naman magkatabi ng anak ko” biro ni tita lowela. “Hahaha, sige ka pag nadarang yan baka patunayan sayong binata na” sabi naman ni tita Lidya. Tawanan na naman. “May sakit na nga yung tao tinutukso nyo pa” pabiro naman sabi ni Tita lowela. “Tara na anak tulog na tayo” pabirong yakap nya. “Binata naman na ako a” sabi ko pa. 16 anyos na ako pero wala kang mababakas na bisyo man lang. Palibhasa Bata akong tignan kaya ganoon na lang kung ako’y biruin ng mga kasama ko. Dating gawi, katabi ko parin si Tita Teresa at si tita lidya at si tita lowela naman ay sa tabi parin ni tita teresa. Si noli naman ay sa maliit na kama. Gano’n na lagi ang nakaugalian at routine a bahay.