Balasik (Ending)

Author’s Note: Another Happy Halloween greetings to all. I would like to take this opportunity to once again announce that after Ben 12, I will have to put the whole Baldeverse on hiatus until next year. This in part of my everyday struggles to balance the time that I do. I won’t stop writing though. Of course I will still send stories here and there but it will be more focused on erotica for a while. You know, those mind numbing hot fuck fest. There are several stories I am thinking about and some I am already starting to work on.

I tell you, if I have two bodies I could do much more lol. I envy Naruto for that. That is it for now. Enjoy the story.

Huling Kabanata
Kabayaran ng Pagnanasa
By: Balderic

Dumating sa police station ang grupo nina Percy. Tanging si Sabrina at Eunice lang ang hinde na sumama pa dahil hinde ito nakatulog ng maayos at napuyat. Papasok sila nang makasalubong nila si Eduardo Pigafetta.

Sir Ed!” tawag ni Mara.

“Oh Mara?”

“Anong ginagawa ninyo dito?” tanong ni Mara.

“ah pinatawag kasi ako ng lead investigator kanina. May isang gamit silang natagpuan sa crime scene. Nandito ba kayo para sa updates?”

“Opo sir. Ano pong gamit?” tanong muli ni Mara. Huminto din sandali si Henry at Percy para pakinggan si Eduardo.

“may isang pana o palaso na nakitang nakatuhog sa isang puno. Wala naman kasing gumagamit ng pana sa panahon ngayon unless sa sports at wala din ganun dito. Expert naman ako sa mga lumang sandata kaya pinatawag ako para e examine yun pana.”

“ano hong natuklasan ninyo?”

“Well na surpresa ako. Ang pana ay mukhang ginawa sya in a traditional manner. Yung ulo nya ay gawa sa bato. May mga fragments na nakita ang mga pulis sa paligid. Nung unang panahon kasi, ang arrowhead ay gawa sa bato na madaling mabasag. Kasi kapag tinamaan ka nun, kakalat ang fragments nya sa katawan mo at magdudulot ng malaking sugat. Eh syempre sa panahong yun mahirap maghanap ng magandang gamot di ba? Kaya kapag magpa infection ka dahil sa sugat, eh siguradong patay ka. Yun kahoy naman na ginamit sa body ay mukhang matibay na klase. Manipis pero matibay. Malakas din ang taong gumamit ng busog (Bow). Most likely lalake. Only this time nangangamot ng ulo ang mga pulis kasi walang tao dito na marunong gumamit ng sandatang ganun.”

“Pero ano sa tingin mo Eduardo? Bakit may ganun nakita sa crime scene?” tanong ni Percy. Napa iling lang si Eduardo at napa kamot ng ulo.

“Hinde ko alam. It’s a complete mystery. Kung iisipin mo, marami nang nangyaring krimen dito pero ngayon lang ang ganito. From what I’ve learned, the only time na may nangyaring ganitong klase ng patayan ay noong panahon pa ng kastila. Yung panahon ng pagbuo ng bayan ng San Policarpio. You know what’s interesting here? Bago binuo ang bayang ito, may sinunog dito na buhay. Isang mangkukulam o babaylan. After that, nang nabuo na ang bayan, pinangalanan itong San Policarpio at si Santo Policarpio o Saint Polycarp ay isang kristyanong martyr na namatay matapos itong sunugin din ng buhay na nakatali sa kahoy. Just like that witch doctor. Ang pinagkaiba lang nila ay hinde kristyano ang sinunog dito. Naniniwala ang mga misyonaryo na kailangang basbasan ang lugar at ilayo sa paganong paniniwala kaya tinugma nila kay Saint Polycarp ang pangalan ng bayan.”

“Naalala ko sa kwento ng lola ko noon, na isang mabagsik na mandirigma ang pumatay sa mga kastila dito. Sya ang nilalang na tinawag daw ng babaylan upang ipaghigante sya sa ginawa sa kanya at sinabayan nya din ito ng isang sumpa.” Sagot naman ni Percy.

“You know your history. Ang pangalan ng nilalang na iyon ay si Balasik.” Dagdag ni Eduardo.

“um sino po yang Balasik?” tanong ni Mara. Ngumiti si Eduardo.

“Isa syang imortal na nilalang mula sa mundo ng mga espiritu at mga lamang lupa. Gagawa ng isang ritwal ang isang taga tawag para ilabas sya. Kailangan lang nito ng sapat na alay, tamang orasyon at ang wastong kaisipan. And presto! May isa ka nang nilalang na gagawin kung ano ang iyong kahilingan base na rin sa naibigay mong alay.”

“Masyado naman sigurong imposible na totoo yang Balasik na yan sir Ed.”

“Hehe tama ka Mara. It’s impossible. But if you think about it, ang history natin ay puno ng mga bagay na imposible. Dahil sa moderno nating pamumuhay, nawalan na tayo ng paniniwala sa kanila, pero hinde ibig sabihin na nawala na sila. Based sa nabasa kong scripture mula sa isang ancient sumerian text, ang mga Diyos daw ay nawawalan ng kapangyarihan kapag wala nang naniniwala sa kanila. If so, kaya siguro di na nagpakita pa si Balasik dahil nakalimutan na ito ng mga tao dahil sa kristyanismo.”

“So you’re saying meron pang taong natitira ngayon na naniniwala sa Balasik na yun? At ginamit nya yun para pumatay?” sabat ni Henry.

“Um that’s not what I meant. Like Mara said imposible nga di ba? Pero ayoko din naman sarhan ang kaisipan ko sa posibilidad. Marami pa tayong dapat malaman sa mundo at yan ay sigurado ako.”

“Sige Eduardo, didiretso na kami sa loob. Nice talking to you.” Wika ni Percy. Tumango si Eduardo.

“Okay, mag iingat kayo Mr Perez. Mara same to you din.”

“okay po sir Ed. Ingat din po.”

———-
By: Balderic

Sa loob naman ng Hacienda ay naka upo si Sabrina sa tabi ng bintana sa kwarto ni Percy. Pumasok si Eunice para kausapin ito. Halatang puyat ang dalaga at namumugto ang mga mata. Si Eunice naman ay medyo pagod din. Binigyan nito ng baso na may juice si Sabrina.

“Salamat.”

“okay ka lang ba?”

“Ate natatakot ako. Paano kung bumalik yung taong pumatay kay Olivia? Anong gagawin natin?”

“Alam na ng mga pulis ang nangyari. I’m sure may magroronda sa bayan. Tsaka nandito naman kami eh. Marami tayo dito.”

“Sa tingin mo sino kaya ang taong yun? Ano bang atraso natin?”

Dito naalala ni Eunice ang tanong ni Henry nung gabi. Tinanong nito kung sino si Aleng Miranda. Kilala ito ni Eunice. Alam nya kung bakit galit si Aling Miranda.

“Wala din akong idea Sab. Basta ang masasabi ko lang na mag iingat na tayo. Alam na ba ng parents ni Olivia ang nangyari?”

“Hinde pa eh. Di ko alam number ng parents nya tsaka may password din ang phone nya na naiwan nya sa kotse. Kahit si Calvin di din alam ang password.”

“In any case, I think kailangan din malaman ng parents nila ito or we could be in serious trouble as it is.”

Tumayo si Sabrina.

“san ka pupunta?”

“I need some air.”

“Ha? Eh teka sasamahan kita.”

Sinundan ni Eunice si Sabrina at lumabas sila ng hacienda. Naglakad-lakad ang dalawa at nakapunta sila sa dulo ng bayan. Sa ilang kakahuyan.

Sab let’s go na. I don’t think safe tayo dito.” Wika ni Eunice na medyo natatakot.

“anong ginagawa ninyo dito?” nagulat ang dalawa nang makita si Eduardo.

“Oh God, ginulat mo naman kami sir Ed. Ate si Eduardo nga pala. Isang historian. Sir Ed si ate Eunice, kapatid ni sir Percy.”

“Hi.” Ngiti ni Eduardo habang nakatingin sa magandang si Eunice. Ngumiti din si Eunice at nakipag kamay ito.

“Anong ginagawa ninyo dito? Mag gagabi na.”

“Um wala. Gusto ko lang lumabas.” Sagot ni Sabrina.

“Well delikado na ang bayan ngayon. You know at large pa ang killer right? He could be anywhere.”

“He? Pano mo nasiguradong lalake ang killer Ed?” tanong ni Eunice.

“Galing ako sa police station kanina. Evidence says lalake ang killer. Oo nga pala, na meet ko din sina Percy doon kanina.”

“Ganun ba. Eh ikaw ano pala ginagawa mo dito?”

“Bibisitahin ko lang sana si aleng Miranda. I’m sure dito malapit yung bahay nya.”

“S..si Miranda?” medyo kinakabahang boses ni Eunice. Napansin ito ni Sabrina at Eduardo.

“Kilala mo din sya?” tanong ni Ed.

“Oo naman. Dati syang nagtatrabaho sa hacienda.”

“I see.”

“Bakit mo sya gustong puntahan?”

“She’s a local faith healer. Baka may alam sya tungkol sa legend ng Balasik.”

“Well mag iingat ka Ed. Malapit na mag gabi at masukal ang gubat. Uuwi na muna kami ni Sab.”

“Okay then. Ingat kayo.”

Tumalikod ang dalawa pero tinitignan sila ni Eduardo hanggang makalayo na ang mga ito.

———-
By: Balderic

10 pm
Tahimik sa loob ng hacienda. Ang dating masayang grupo, ngayon ay napalitan ng kalungkutan at katahimikan. Naglasing si Percy kasama ang dalawang binatang si Calvin at Henry. Nasa balcony ang tatlo at dahil malinaw na ang madilim na kalangitan, tanging ang lamig ng gabi ang nag bibigay kaginhawaan sa mga lalake.

Lumapit si Eunice sa grupo. Tinignan nito ang namumungay na mga mata ng mga lalake.

“magaling. Ang tanging kalalakihan na pwedeng prumotekta sa atin kapag bumalik ang killer ay panay lasing. Paano kayo makaka kilos ng maayos nyan?”

“Come on Eunice. Nakikiramay lang ako sa group. One of us just lost her life. I think we deserve to mourn her loss.” Sagot naman ni Percy.

“naiintindihan kita kuya pero isipin mo na din na kapag magkaroon ng emergency, kayo lang ang maaasahan dito.”

Tumayo si Calvin at pumasok ito sa hacienda.

“Thanks sa pagsira ng mood Eunice.” Wika ni Percy at tumayo ito habang hawak ang isang bote ng beer. Inubos nya ang natitirang laman nito at tinapon ito ng malayo. Dinig nila ang pagkabasag ng bote sa may hardin. Pumasok na din ito habang naiwan naman sa balcony si Henry.

Sa ibaba naman ng hacienda sa loob ng banyo, naliligo si Sabrina. Lingid sa kaalaman nya ay may butas ang pader na gawa sa plywood at naninilip dito si Mang Alberto. Lihim na may pagnanasa ito kay Sabrina at Mara sa ngayon ay nag eenjoy makita ang hubad na katawan ni Sabrina. Tigas na tigas na ang ari ng matanda at halos e memorize nalang nito ang bawat detalye ng katawan ni Sabrina para imaginin nya kapag magjajakol na ito sa loob ng kwarto nya.

Natapos maligo si Sabrina at lumabas na ito. Madilim sa may kusina kaya nagmamadaling umakyat sa second floor ang dalaga dahil natatakot ito lalo pa at lumang bahay ang hacienda. Sa pagmamadali nya ay bigla syang natalisod at natumba. Nasa may sala na ito.

“Aray..ano ba yan.” Tumayo si Sabrina at tinignan ang paligid. Madilim at limitado lang ang nakikita ng kanyang mga mata. Liwanag lang ng buwan ang nagbibigay ng ilaw sa loob. Tinignan nya ang paligid at napahinto sya nang makakita sya ng isang imahe sa may corner ng sala. Para itong katawan ng tao.

Tumayo ang mga balahibo ni Sabrina sa takot. Hinde sya sigurado kung tao ba ito o kung ano.

“Ma..may tao ba dyan? Sino po sila?”ginamit na ni Sabrina ang naipong lakas ng loob para makapagsalita. Pero walang sumagot. Dahan dahan nalang syang naglakad papunta sa may hagdanan. Gusto nyang magmadali pero natatakot sya gumawa ng ingay. Inisip nalang nyang baka kagamitan lang na nagkorteng tao ang anino nito sa dilim ang kanyang nakikita sa corner ng sala.

Naka akyat na sya sa gitna ng hagdan nang lumingon sya sa ibaba. Halos tumakas ang kanyang kaluluwa sa sindak nang makitang may babaeng nakatayo sa paanan ng hagdan at wala itong ulo.

Hinde makasigaw si Sabrina at hinde sya maka galaw. Nakatayo lang ang babaeng pugot at hinde din ito gumagalaw. Animo’y huminto ang oras dahil sa pangyayari.

“Sab?” boses ni Eunice ang narinig ni Sabrina at tinignan nya ang itaas. Nakatayo si Eunice sa may bungad ng second floor at binuksan nito ang ilaw sa ikalawang sala ng hacienda. Nagkaroon ng sense of security si Sabrina dahil sa ilaw at nang tignan nya ang paanan ng hagdan ay nawala na ang aparisyon.

Lumapit si Eunice kay Sabrina.

Sab are you okay? Bakit para kang nakakita ng multo?”

“ha? Ah eh wala ito.” Pumasok si Sabrina sa kwartong para sa kanila ni Mara. Pagpasok nya ay tulog na si Mara. Nag bihis si Sabrina at sinubukang matulog. Natatakot man, binisita parin ito ng antok at agad nakatulog.

Samantala, lumabas ng hacienda si Henry. Ito ang pinaka lasing sa tatlong nag inuman dahil sya din ang pinaka huling natapos. Nagyosi ito sa gilid ng isang malaking kahoy sa likod ng hacienda. Ilang minuto pa at may napansin sya sa itaas ng bahay sa bintana kung nasaan ang kwarto nina Mara at Sabrina. May taong nakatayo at nakadungaw. Natatakpan ang ulo nito ng kurtina.

“tingnan mo tong si Sabrina, gabing gabi na kung ano ano pang ginagawa.” Wika ni Henry at medyo natatawa. Walang kamalay-malay sa papalapit sa kanya sa likod.

Sa kwarto naman ng dalawang dalaga, nagising si Mara dahil sa lamig. Nakita nyang nakabukas ang bintana na nakaharap sa likod ng hacienda. Tumayo sya at hinawakan ang kurtina para itakip sa bintana. Napatingin sya sa ibaba at may napansin syang parang may gumagalaw sa gilid ng malalaking puno. Pero dahil madilim ay hinde nya ito maaninag. Tinakpan nalang nya ng kurtina ang bintana.

Nakarinig si Mara ng mahinang yapak sa labas ng kwarto. Madaling araw na at alam nyang tulog na ang mga tao. Tinignan nya si Sabrina at mahimbing itong natutulog. Lumapit sya sa pinto at binuksan ito ng dahan-dahan. Dumungaw sya pero wala syang nakikitang tao.

Naghintay pa sya ng ilang segundo at may naririnig naman syang parang may nag uusap. Lumabas sya ng kwarto at maingat na naglakad papunta sa living room ng second floor. Sa may balcony ay nakita nyang nag uusap si Percy at Eunice. Dahil sa curiosity ay lumapit sya para pakinggan ang pinag uusapan ng dalawa. Nagtago sya sa likod ng pinto palabas sa balcony.

“Hanggang kelan mo ito itatago kuya? Alam mo naman ang nangyari di ba? Hihintayin mo pa bang magkaroon ulit ng gulo dito sa San Policarpio?”

“Tama na Eunice. Ang nakaraan ay nakaraan. Leave it be.”

“One of your students is dead kuya. I think the group deserve to know the truth.”

“Nasisiraan ka na ba ng ulo? Gusto mong malaman nila ang nangyari? Akala ko ba umiiwas ka sa gulo. And you’re inviting one. Just shut up okay. Babalik na tayo ng maynila after ko maka usap ang mga pulis kung pwede na tayong umalis.”

“and what about Olivia? Ano sasabihin mo sa parents nya?”

“She’s from a broken family Eunice. I will deal with them. I’ll think of something.”

Tumalikod si Eunice at akmang papasok na sa hacienda. Nag panic si Mara at napa lakad ito pababa ng hagdan dahil siguradong makikita sya kapag dumiretso sya sa kwarto. Pagka baba nya ay narinig nya ang mga yabag ng mga paa ni Eunice sa itaas na tila pababa ito ng hagdan. Nagtago muli si Mara at napili nya ang gilid ng malaking banga na nasa sala. Nakita nyang papunta sa basement si Eunice. Sinundan ito ni Mara.

Bumukas ang ilaw sa basement kaya hinde naka baba si Mara sa hagdan papunta sa basement. Naghintay nalang ito na bumalik si Eunice pero ilang minuto na at hinde parin ito umaakyat. Dahan-dahan namang bumaba si Mara at sumilip ito. Nagulat syang makita si Eunice na nakatuwad na pala ito na nakaharap sa mga sako ng bigas at sa likod nya ay kinakantot ito ng matandang driver si Mang Alberto.

“What the fuck?” bulong ni Mara. Na shock ito sa nakikita. Nanatili itong nakatutok sa ginagawang pagpapa kantot ni Eunice sa driver.

“Mukhang stressed ka masyado mam hehe. Wag ka mag alala, titi ko lang sulosyon nyan.”

“Sige pa po..umhh..tirahin nyo lang po ako ng tirahin…”

“Tang inaaa ang sarap mo talaga…kanina pinag jakolan ko naman si Sabrina. Ang sexy pala ng katawan nya talaga lalo pa at hubad.”

“Ha? Paano mo nakitang hubad si Sabrina?”

“hehehe syempre sinilipan ko kanina. Ang sarap pasukin at kantotin. Lalo na yun si Mara. Sana matikman ko din pekpek nun. Ipaparamdam ko talaga sa kanya ang hinahanap nya hehehe.”

Napalunok ng laway si Mara sa narinig. Matinde ang pagnanasa sa kanya ni Mang Alberto. Nakaramdam ng libog si Mara. Pero ayaw nito magpatira sa driver kaya naisip nitong puntahan nalang si Percy.

Tinahak nya ang hagdan nang manlaki ang mga mata nya nang makakita sya ng isang duguang babaeng nakalutang sa ere at bulwak ang tiyan.

“AAAAAAHHHHH!!!!” Nagising ang buong hacienda sa malakas na sigaw ni Mara.

“Mara!? Anong ginagawa mo dito?” tanong ni Percy nang makababa ito at binuksan ang ilaw. Sumunod din sina Eunice at Mang Alberto.

“anong nangyari?” tanong ni Eunice.

“ma..may babae…duguan…at wasak ang tiyan!” napa iyak nalang si Mara sa takot. Niyakap sya ni Percy. Bumaba din si Calvin at Sabrina dahil sa ingay. Napansin ni Sabrina na niyayakap ni Percy si Mara at sumimangot ito.

Nagkatinginan naman si Eunice at Percy dahil sa sinabi ni Mara.

“Ano bang nangyayari dito? Bakit puno ng kababalaghan ang lugar na ito? Sir Percy ano? Tatahimik nalang ba kayo? Namatay na ang syota ko. Ni hinde mo sinagot si Henry nung tinanong ka kung may kinalaman ba ito sa babaeng galit sa palengke.” Tanong ni Calvin. Natahimik parin si Percy. Galit na lumapit si Calvin at kinuwelyuhan si Percy.

“Goddamit mag salita ka! Namatay si Olivia nang walang dahilan! Mag salita ka!”

Na..narinig ko kayo kanina nag uusap ni ate Eunice. Sir Percy alam ko may alam kayo sa mga nangyayari. Please umamin na kayo.”

Gulat sina Percy at Eunice. Dito biglang may napansin si Eunice na isang kulang sa grupo.

“Teka, asan si Henry?” tanong ni Eunice.

“Hanapin muna natin si Henry. After that sasabihin ko sa inyo ang lahat.” Wika ni Percy.

Hinanap ng grupo sa hacienda si Henry. Nagimbal silang makita itong isa nang bangkay. Pugot ang ulo nito at warat ang tiyan.

“Oh my God!” hinde makapaniwala sina Mara. Isa nanaman sa grupo nila ang pinatay.

———-
By: Balderic

10 am

Inimbestigahan ng mga pulis ang krimen. Tila mas lumakas ang usap usapan sa nangyari. Kinausap ng mga pulis ang grupo at blanko parin ang mga ito kung sino ang killer.

Dumating si Eduardo at tila mabigat ang dinadala nito.

“Sir Ed.”

“Sab…ikinalulungkot ko ang nangyari dito.”

Tinitigan ni Eduardo si Percy pero hinde nagkibuan ang dalawa. Napa buntong hininga nalang si Eduardo.

“Isa itong sumpa.” Bulalas ng isang pulis.

“Tumahimik ka nga dyan. Hinde ka nakaka tulong sa imbestigasyon PO1.” Sabat ng detective.

“pero paano po natin maipaliwanag ang mga nangyari? Wala tayong suspect. At tatlo na ang patay.”

“Tatlo?” pagtataka ni Sabrina.

“Natagpuan kong patay na si Aleng Miranda.” Sagot ni Eduardo.

“Ha? Yung babaeng nagalit kina Olivia? Pinatay din sya?”