Dream Girl Ko Part 7

Ang panaginip ay paulit-ulit.

Halos gabi-gabi. Naging mas madalas na kung dalawin ng panaginip si Ariel tungkol sa babaeng umaakit sa kanya. Naalala niyang nakakita niya ito palabas sa kanilang subdibisyon, nakatabi sa tricycle. Nakita niya pa ito ng ilang uli ngunit hindi sila kailanman nagkakilala.

Ngunit ngayon nakikita niya ang hubo’t hubad nitong katawan – papalapit sa kanya.

Maamo.

Nakangiti.

Pinagmamasdan niyang maigi magandang nilalang. Ang manipis at mapulang mga labi, ang mahaba at straight na buhok. Ang balingkinitan at maputing katawan. Ang malusog na dibdib, ang mapula at matulis na nipples.

Nakukuryente ang buo niyang katawan.

Lalo na nung idadako ang paningin sa pagkakabae nito na dinadampian lang ng manipis na buhok ang guhit sa hiyas. Nakikita niya ang pagbuka at pagsara na tila perlas na nangingintab sa pusod ng karagatan.

Basa’.

Kilala niya ang babaeng ito. Minsan, nakasabay niya ito papalabas noon sa dating lugar na kanyang tinitirhan. Nagkasabay na sila sa tricycle.

Nag-aalab sa init si Ariel. Gusto niyang hawakan ang magandang dilag na nasa kanyang harapan. Gusto niyang maramdaman. Ngunit unti-unti itong naglalaho hanggang sa magiging abo, na sumasama sa hangin.

Bumabagabag ito sa kanyang katauhan dahil paulit-ulit ang panaginip na ito.

Magigising siyang pagod na pagod. Uhaw na uhaw, at basa’ ang brief sa loob ng shorts dahil nilabasan siya ng semilya habang nagpupumiglas pa rin sa galit ang kanyang sandata.

Pinoy and Pinay Porn Sex Scandal IyotSex.Com
~~~

Jolo, Sulu. Southern Mindanao. Bumubuhos ang ulan sa hapong ito. Bumaba ng sasakyan si Lieutenant General Leonardo Altarez, Vice Chief of Staff ng AFP at Director General ng National Intelligence Coordinating Agency (NICA), Philippine counterpart ng Central Intelligence Agency (CIA) ng America.

Kunot ang noo at halatang nagsisilakbo ang poot sa kanyang dibdib dahil sa kaganapan kagabi. Bukod sa nalagasan siya ng tao, nakatakas ang grupo ng mga rebeldeng moro, kasama ang dalawang Muslim Extremist na sangkot sa mga pambobomba sa Metro Manila, Davao at Cebu. Naka-engkwentro ito ng Bravo Company ng 3rd Battalion unit ng Army. Ngunit tatlo sa kanila hindi na nakabalik ng buhay. Kalunos-lunos ang sinapit ng mga sundalo dahil tadtad ng mga bala ang katawan.

Lahat pinugutan ng ulo.

Dito sa kampo ng 21st Infantry Army sa Jolo, nakakulong ang isa sa mga nakasagupa ng mga sundalo kagabi. Inakala itong patay ng mga kasama matapos tamaan ng bala at mahulog sa matarik na burok. Narecover ito ng reinforcement unit, na walang malay.

Hindi pinansin ni Leo Altarez ang hukbo ng mga military officials na sumalubong sa kanya at nagkakandarapang sumaludo kahit basang basa ng ulan. Sinabayan siya sa paglalakad ni Colonel Ishmael Olimpio, Commanding Officer ng 5th Army Brigade. Mabilis nilang nilakad ang isang tent habang nagbibigay na ng briefing si Olimpio.

“Confirmed Sir, kasama si Yusuf at Akhmed ni Wahab Suhala. We are still in hot-pursuit operations. Positive tayo sir that we will track them anytime sooner, today or.. t-tomorrow. S-sir baka matsambahan natin.”

Malakas ang buhos ng ulan, narinig ni Olimpio ang mahinang tinig ng heneral.

“hindot!”

Kilala si Leo na sadyang marumi ang bibig. Lalo na sa mga pagkakataong tila pinagmumukha siyang tanga. Alam niya kasing nangangapa at nahihirapan ang mga tumutugis sa tropa ni Suhala at mga kasama nito.

“..we are planning Sir to transport the suspect today papuntang Camp Aguinaldo, kasi ihaharap daw po ito sa press briefing. I’ve already coordinated na with the Air Force to lift..” Patuloy sana ni Olimpio, ngunit natigilan ng biglang huminto sa paglalakad si Leo.

Hinarap at tinitigan siya nito. Kaya ang naidugtong..

“..C-cancel na lang siguro S-Sir? Para ma-interrogate further..?”

Nagngitngit na ngipin ng heneral. Parang matutunaw sa nerbyos si Olimpio habang nakatingala sa nakatayong five-foot-eleven na heneral at sa makisig na katawan nito, sa edad na 57.

“Here’s what you are going to do.” Malakas ang tinig ni General Altarez. “File a report that the suspect, unfortunately died while we are treatin’ that mother fucker here. He sustained fatal wounds and there was a lot of blood lost..”

“P-po? eh.. Bu-buhay pa.. po..na-nasa loob..Sir.”

Para siyang bata na itinuturo ng nahihiyang daliri ang tent kung saan naroon ang moro na alam niyang pinakapain ng mga sundalo matapos gamutin sa infirmary.

Alam niyang isang tama lang bala sa binti ang sugat nito.

Pero hindi siya pinakinggan ni General Altarez. Umiling ang ulo nito at nagpatuloy,

“He died this afternoon due to multiple organ failure caused by severe infection.” Walang kurap ang pagkakatitig sa kausap na si Olimpio. “Adding to that, the doctors in our infirmary told us, that this asshole has serious contagious disease. So, we immediately buried his body upon his death…”

Halos mataranta sa isasagot si Colonel Olimpio. Litong-lito sa instructions.

“S-sir?”

Matagal silang nagkatitigan, habang parang sumpit ang ulan na bumubuhos sa kanila. Siya at ang mga opisyal na sundalong nakaririnig ng usapan ay nakatitiyak na kung ano ang mangyayari sa loob ng tent sa susunod na mga sandali.

“Can you do that? Or you want me to ask your deputy to do it instead, Colonel?”

Natakot si Olimpio, tila naaninag niya ang demotion at madaliang transfer. Kaya, tumuwid siya ng maayos, inaanag ang kanyang assistant brigade commander na nakangisi. Saka sumagot.

“Y-yes Sir. I’ll do it.”

Saka lang kumurap ang heneral.

“Good.”

***

Tatlo lang ang inabutan nila sa loob ng malaking tent. Dalawang sundalong armado at nakabantay. At ang bihag na moro na nakaupo habang tahimik na kumakain sa isang mesang yari sa kawayan. Nakabenda ang binti ng lalake dahil sa sugat na tinamo nito. Liban dito, wala na siyang ibang karamdaman. Nang makita niya ang pagpasok ng heneral at ilang mga sundalo, bahagyang ngumiti ang lalake.

Pages: 1 2 3 4