Kahit Isang Saglit… Ng Nakaraan

Anyway, natapos ang gabi ng maayos. Makalipas ang ilang araw, nag text si Carmi sa akin “Thanks Roger for seeing me. I’m heading to the airport now pauwi ng Bacolod.” Di ko agad nabasa iyon. Napansin ko nalang nung andun na din ako sa airport. Hinatid ko din kasi Dad ko dahil may byahe sya nung araw din na yun. Nireplayan ko yung text, “Hi Carmi, no prob. Nice meeting you. Nasa airport din ako ngayon. Di ka pa ba nakaalis?” Nagbakasali kasi akong nandun pa sya para magkausap man lang kami sa huling pagkakataon.

Maya maya nagreply sa text ko, eto yung saktong words “Nakaalis na sya kanina pa.” Nagulat tuloy ako kung sino yung nagtext. Tinext ko ng “Kanino po itong number pala?” At ang sumunod na reply ay tuluyan ng nagpakabog sa aking natutulog na damdamin. “Lynn.”

…To be continued.

For the next final part, I will narrate how that last text changed the course of history (lol). This is not purely sexual (sorry to disappoint you) but we will touch a bit of it somewhere. Some great moments that were totally unexpected, unplanned and out of course. But just the same, masaya na natahak at naisabuhay.

Pages: 1 2