Pinoy Nimpo Part 18

MULA SA RIYADH SAKAY SI RICARDO ng Flight PR981 ng Philippine Airlines. 15a ang assigned seat sa kanya, akala’y walang katabi — – ngunit ilang minuto pa sa boarding time — – naghahabol ang isang dalaga. Humihingal pa ito ng tumayo sa kinauupuan ni Ricardo. Binasa ang kanyang ticket, tiningala ang seat assignments.

Ngumiti ito sa kanya. Magiging katabi ni Ric ang dalaga. Tantiya niya, disi siete o disi otso ang edad nito. Balot na balot ng itim na stockings ang paa at binti, na natatakpan mini skirt, denim — – white.

Naka “V” cut ang blouse ngunit naka manipis na jacket. Kaya ng bahagyang yumuko ito upang dumaan sa kanya para upuan ang window seat, naaninag niya ang bilugang dibdib nito.

“E-excuse me po..”

Pilipino. Binigyan daan ng tuhod ni Ric ang pagdaan ng dalaga. Medyo naging malikot ito ng mga sumunod dahil sa mga hand carried bags na dala nito. Nagmasid lang si Ric.

Naisip niya tuloy, ‘Pano kaya to nakarating sa airport na ganito ang itsura?’

Nagkatinginan sila ng ilang saglit. Ngumiti ang dalaga. Matamis. Ginantihan naman ito ni Ric, pero parang nag aalangan siya dahil parang ngiting respeto ang ibinigay sa kanya. Isinantabi niya lang ito.

Nang maayos ang mga gamit at naupo ng maayos ang dalaga, nakinig sila sa mga salaysay ng stewards sa flight safety. Nakiramdam lamang si Ricardo.

Ngunit nagulat ito ng tumunog ang 744 Boieng Engines ng eroplano, bigla niyang naramdaman na napahawak ang dalaga sa kanyang kamay. Inisip niyang dala lamang ito ng vibrations. Ngunit agad sinagot si Ricardo..

“Sorry po, medyo nerbyos po ako, pag sumasakay ng eroplano..” Sabi nito.

Pinagmasdan ni Ricardo ang mukha ng dalaga, hindi naman masyadong mestiza, hindi naman kayumanggi. May dimples ito at medyo bilugan ang mukha. Nangiti lang si Ric..

“Ok lang, marami akong kilala na medyo takot talaga sa eroplano kahit paulit ulit ng sumasakay..”

“Ho, ganun po ba..?”

“Oo naman…kaya yun.. patay na ang iba sa kanila..” Napangiti si Ricardo. “Dahil sa nerbyos..”

“Ho!” Nanlaki ang mata ng dalaga, mas humigpit ang kapit sa kanya.

“Bakit naman po..?”

“He he he, biro lang”

Napangiti rin ang dalaga..

“Ay, kayo ha..hi hi hi..”

Nasa runway na ang eroplano, naka hawak pa rin ito sa kanya. Mas lalong humigpit, ng bumilis ang takbo nila. Nag umangat sa ascend mode ang eroplano — – naramdaman niya ang pag pisil ng dalaga. Ramdam rin ni Ric ang malalalim na hininga nito.

Halata nga ang nerbyos, dahil mas lalo pang humigpit ang hawak sa kanya. Hanggang sa maging airborne ang eroplano at maging steady ang lipad, hawak pa rin siya ng dalaga.

Kala’unay.. kalmado na rin ang babae. Ang bilis ng mga sumunod napngyayari nalito si Ric dahil hindi niya alam kung saan nag umpisa, nakuwento na kasi ang dalaga.

Nakinig na lang siya ng taimtim.

Nalaman niyang nasa Riyadh pareho ang mga magulang nito. Sa isang Filipino School, pinatapos secondary sa Riyadh — – pauwi siya sa Pilipinas, upang mag college.

Panatag na rin ang loob ni Ric makalipas ang ilang minuto, naikwento niyang matagal na siyang pabalik balik sa Saudi, bilang heavy equipment operator. Ipinasikat pa nga niya ang kanyang pamilya, ng ilabas niya mula sa wallet ang pictures ng mag anak.

“Ito, mga anak ko si Jimboy, si Karen, at ang misis ko si Alice..”

“Wow ganda ng anak niyo, saka — – guwapo ang binata ninyo..”

“Eh, kanino ba naman magmamana..he he he..”

“Sabagay..” Sabi nitong naka ngiti ng magkalapat ang kanilang paningin.

Pantay ang mga ngipin ng dalaga. Medyo magkalapit na ang katawan nila dahil sa picture na inuusisa ng dalaga. Naamoy ni Ricardo ang perfume ng dalaga.

Medyo napa pikit siya.

Ang totoo, medyo nangigigil si Ricardo. Matagal tagal na rin siyang hindi nakakatabi ng ganito kalapit at nakaka usap ng ganito kabangong babae.

At matindi, mga anim na buwan na siyang bakante sa sex. Oo, sa Saudi, nakadale siya ng isang pilipinang nurse na kaibigan ng girlfriend ng ka-trabaho niya. Medyo kuarenta anyos na ang nurse — – pero, tisay pa rin.

Nang mag kainuman sa apartment, sinalisi ni Ricardo ang nurse. Mga ilang minuto rin bago bumigay ang babae — – pero nang maumpisan, halos ayaw ng lubayan ang kanyang tarugo at buong katawan.

Sayang nga lang at hindi na naulit ito. Biglang nawala ang nurse, na asawa pala ng isang Vice Mayor sa isang bayan sa Isabela. Ang balita ay kaagad itong umalis pagkatapos ma-approved ang transfer nito sa US, tatlong linggo matapos silang magbanatan.

Nadilat lamang ang mata ni Ricardo ng..

“Ay baka inaantok na po kayo.. istorbo na po ako..” Sabi ng katabi niyang dalaga.

“Ha, ah, hindi.. may naalala lang ako..”

Nagtataka lamang si Ricardo dahil nakahawak pa rin ito sa kanyang kamay. Medyo napisil niya ang palad ng dalaga. Nahalata rin ito ng dalaga, kaya biglang, hinugot ang sa palad ni Ricardo ang sarili.

“Ay, so-sorry po..”

“Hindi okey lang, mukhang nenerbyos ka pa yata eh..”

“O-opo..”

Ewan kung paano, ngunit bigla na lang inakbayan ni Ricardo ang dalaga.

“Lika, ‘lam mo para na rin kitang anak eh..”

Inilapit ni Ricardo ang katawan ng dalaga, tanging ang armrest ng upuan ang sagabal sa kanila.

“Naku, salamat po.. me-medyo, sa totoo lang, nangangatog ang tuhod ko sa nerbyos..”

“Wag mo kasing isipin na nasa eroplano ka.. isipin mo na lang nasa barko tayo..”

Biglang napatingala ang babae..

“Naku mas lalo pong takot ako sa barko..”

“Hay, Ne, paano ka ba napunta sa abroad aba’y lahat yata ng transportasyon takot ka..” Natawa si Ricardo.

“Hi hi, wala po magagawa, pinapunta ako dito ng parents ko..”

Naka ngiti lang si Ric.

“Salamat po..”

“Bakit..”

“Kasi po ang bait niyo.. di tulad nung isang taon, me nakasakay din ako mag isa rin, binastos po ako..”

“Bakit naman..?”

“Eh nung napahawak po ako sa kanya, akala type ko siya — – kaya po…”

Medyo napayuko ang dalaga.

“Kaya ano..”

“Hinipuan niya po ako..” Mahinang sabi nito.

Napabuntong hininga si Ricardo.

“Eh di, inireklamo mo sana..”

“Ganun na nga po.. sinumbong ko sa isang pasahero.. kaya medyo nag kagulo nun, naku takot na takot po ako nun, hindi na po ako nagsumbong sa parents ko…”

Pages: 1 2 3 4