Pinoy Nimpo Part 31

Hindi niya mapapatawad ang sarili sakaling talikuran siya ni Adela at kasuklaman, isang araw.

~~~

Pinilit ni Adela na maging abala sa dami ng mga mamimili ng araw na iyon, ngunit nang hihina ang kanyang katawan dahil said na said ang kanyang resistensiya. At dahil binabangabag siya ng kunsensiya. Ang hindi maipaliwanag ng dalaga ay kung paanong tinanggap ng kanyang katawan at pagkatao na hayaan ang sidhi na mamayani sa kabila ng kanyang mataas na moral at respeto sa kanyang pagkatao. Hindi niya maipaliwanag kung bakit tila kandilang naupos ang kanyang katawan nang iparaya niya ang sarili ki Delfin. Laman ng kanyang laman, dugo ng kanyang dugo. Kumakabog ang kanyang dibdib at halatang malayo ang kanyang isip sa kanyang ginagawa ng araw na iyon sa pagtitinda.

Ang hapding nararamdaman niya sa kanyang pagkababae sa araw na ito ay isang malinaw na katibayan na totoo at hindi panaginip ang naganap kagabi sa pagitan nila ni Delfin. Hindi na ito maikukubli sa mata ng kanyang namayapang mga magulang at sa mata ng dios.

Ang totoo, humihilab ang mga laman niya at kumakabog ang dibdib dahil sa kunsensiya ngunit sa pinakalulok ng kanyang budhi — namumukod tangi ang galak. Nagu-umapaw ang saya dahil kakaiba ang naranasan niya. Sa tuwing naalala niya ang kiliti, ang mga munting kuryenteng dumadaloy sa mga ugat niya, ang paulit ulit na sensasyon, nanginginig ang katawan niya sa labis na pagkasabik. Napakasarap na maulit.

Gusto niyang maulit.

Paulit ulit na umaalingawngaw sa kanyang isip ang tinig ni Delfin habang nilalabasan ito sa kanyang sinapupunan.

‘Ate’

Hindi niya maipaliwanag na pakiramdam kung bakit kakaiba ang tusok nito sa kanyang mga kalamnan, umiinit ang kanyang katawan. Para bang sadyang ang bawal na pagnanasa ay siya ring tunay na pinakamasarap na lasapin ng mga taong nag-iibigan. Binabatak ng kanyang kaluluwa ang kanyang katawan na makita at madama muli si Delfin at marinig ang impit nito. Ang ungol ng kanyang pangalan.

Napapikit si Adela. Naguguluhan.

~~~

Maagang nagligpit sina Adela sa palengke kaya pasado alas tres ng hapon nakauwi na siya ng bahay. Hindi niya maipaliwanag kung bakit itinutulak siyang magmadali ng hapong iyon sa pag uwi. Hindi niya alam kung bakit mayroon siyang kinasasabikan.

Ganundin si Delfin. Gusto niya pang mas malinawan kung ano talaga ang nilalaman ng isip ng kanyang Ate sa mga naganap sa kanila, kaya nagmamadali din nitong tinapos ang pagkakarga ng mga idedeliber na materyales. Gusto niya itong harapin at sana kausapin siya nito. Pasado alas kuatro na siyang umalis at naglakad papauwi.

Maliwanag pa ang hapon ng dumating si Delfin sa kanilang bahay. Ngunit nagulat siya sa dinatnan. Tila bagong paligo si Adela at nakasuot ng magarang bestida.

“Ate.” Yoko nito sa kapatid, nung maglapat ang kanilang mata sa pagdating niya sa pintuan.

“O, maaga ka nga.”

“Me lakad ka ba? Maganda ang damit mo Ate, binili mo?”

Nakangiti si Adela.

“Ha? W-wala. Oo, kanina. Bihirang dumayo at magtinda ang mga tiga-Maynila ng mga ganito kaya sinamantala ko na. Binilhan din kita ng mga damit at pantalon. Sana magkasya sayo.”

Nakangiti si Delfin. Matingkad ang ganda ni Adela sa hapong ito na parang kumikinang sa sout na asul na may lasong pula sa likuran at hanggang tuhod ang laylayan. Wala itong manggas. Animo’y teenager ito sa kanyang ayos. Nakalaso rin sa likod nito ang mahaba niyang buhok, at tila nakaamoy siya ng mumurahing cologne.

Lumakas ang kabog ng dibdib ni Delfin.

“M-maganda ba?” Tanong ni Adela.

“Oo, bagay na bagay sa’yo Ate.”

“Salamat.” Ngiti ng dalaga. “Siyangapala, gutom ka ba? mag-meryenda tayo. Meron akong biniling bihon.”

“Siyanga? Si-sige ho Ate, sandali lang at maghuhugas lang ako ng katawan.”

“Sige, dalian mo at mainit pa ito.”

Bago tumalikod ang binata, pinagmasdan niyang muli ang kapatid. Ang mala gitarang hugis ng katawan nito sa suot na damit. Ang mata, ang ilong, ang labi at ang kutis. Ang nakakaakit na pabango. Nagkalapat ang kanilang mata, hanggang si Adela na ang yumuko dahil nakaramdam ng hiya.

Tumalikod si Delfin.

~~~

Mabilis na nilinis ni Delfin ang kanyang katawan sa banyos sa likod ng kanilang bahay. Nagsabon siya ng maigi upang matanggal ang hindi kaaya-ayang amoy, dahil sa natuyong pawis.

Nakaupo sa silya sa kanilang hapag kainan si Adela ng datnan ni Delfin. Wala ng suot na pang itaas ang lalake at tanging ang maluwang na shorts ang sout nito. Nakatukod ang siko sa mesa ang kaliwang kamay ni Adela at nakaungko sa kanyang mukha ng pumasok si Delfin. Nginitian siya nito. Sinuklian naman ni Adela. Sa mesa, nakalatag ang bihon na tila lumamig na. May tig-isang plato na sila dito. Pero sa pagkakataong ito, walang interes sa pagkain si Delfin.

Nagtaka si Adela dahil imbes na umupo si Delfin, tinungo nito ang pintuan at isinara. Sinundan niya ito ng tingin ng ibaba rin nito ang bintana. Bumalik ito sa kinalalagyan ni Adela, upang isara pa ang bintana sa may likuran nito. Nakasunod pa rin ang nagtatakang mga mata ng dalaga sa ginagawa ni Delfin. May sikat pa ang araw, ngunit bahagyang dumilim ang kanilang paligid.

Sa pagkakatayo ni Delfin, nasagi ng kanyang katawan si Adela. Umaapaw pa rin ang pabango nito na sumusout sa utak ni Delfin. Si Adela ay kinakabahan habang pinagmamasdan ang bawat kilos ng binata. At mula sa kanyang pagkakatayo, nadama ni Adela ang kamay ni Delfin sa kanyang balikat. Tumingala ang dalaga.

Nag-usap ang kanilang mga mata.

Segundo. Minuto.

Hanggang sa tumayo na rin ang babae upang harapin ang lalake. Napasandal si Adela sa poste ng dingding. Nakatingala pa rin sa mukha ni Delfin si Adela. Patuloy na nag uusap ang kanilang mga mata.

Nakikiramdam.

Habang ang mga dibdib nila ay parang pinapalo ng mga malalakas na hampas.

Mula paa, naramdaman ni Adela na tila unti-unting tumitindig ang kanyang balahibo sa mga titig ni Delfin. Hanggang sa matuyuan ng laway ang kanyang lalamunan. At mga labi. Napalabas ang kanyang dila upang basain ito. Sa pagkakataong ito, malinaw at maliwanag nilang nakikita ang sarili.

Luminga linga si Adela. Tinitingnan ang mga butas sa mga dingding. Ang pinto kung talagang nakasara ng maayos. Ang bintana. At naramdaman niya ang pagluhod ng binata sa kanyang paanan. Napahawak sa dalawang kamay ang dalaga sa kanyang mga bibig nang madama ng kanyang mga paa ang magkabilang palad ni Delfin. Humahaplos.

Mga Pahina: 1 2 3 4