Sa Kandungan Ni Jessica : Misteryo Sa Kabilang Kuwarto

Pagpapatuloy…

Dalawang araw na ang nakakaraan ng muntik nang makuha ni Alvin ang pagkababae ko. Hindi ako makapaniwala na tinangka niyang gawin iyon.

“Nagbigay ba ako ng motibo? Oo, crush ko pa rin siya pero…”.

Umagos na naman ang luha ko habang inaalala ko ang nangyari.

Naitulak ko si Alvin habang nanginginig pa siya at sumisirit ang malapot na katas mula sa kanyang t***. Mabilis aking tumakbo papunta sa banyo para linisin ang katawan ko at ayusin uli ang uniform ko.

Paglabas ko ng banyo ay dinampot at isinuot ko agad ang panty ko. Kinuha ko ang school bag ko at kinausap si Alvin na nakabihis na uli at naka-upo sa sofa. Nakatungo, hindi tumitingin sa akin.

“Ayoko ng makita ka uli kahit kailan!” Nanginginig ako sa galit sa kanya.

“Kung tutuusin ay puwede kitang isuplong sa pulis… haah!” Buntong-hininga ko.

“Pero ayoko ng iskandalo. Tutal ay hindi mo naman naituloy, kaya mananahimik ako.” Umagos ang masaganang luha ko.

Paglabas ko ng gate ay saka ko lang nakita na motel pala ang building na iyon.”Hay naku! Napakatanga ko!”

Sumakay ako ng taxi at nagpahatid sa Eastwood kung saan nagtatrabaho si Elmer, team leader siya sa isang call center company. Naghintay na lang ako sa main entrance ng building para hindi ako maka-istorbo.

“O, nandito ka pala. Bakit hindi ka pumasok?”

Tumayo agad ako pagkakita sa kanya, “Okay lang. Mahangin at presko naman dito, at saka, alam kong busy ka.”

Ikinawit ko ang kaliwang braso ko sa kanyang kanang braso. “Sabay na tayong umuwi, cuz?” Nakangiti pa ako sa kanya na parang walang nangyaring hindi maganda sa akin.

“Okay”, pagsang-ayon niya.

“Wait. Bakit ba naka-shades ka pa, eh gabi na?” Usisa niya at akmang kukunin ang shades ko pero naka-ilag ako.

“Huwag! Masakit ang ulo ko. You know, migraine moment.” Pagsisinungaling ko pero ang totoo ay namumugto pa ang mga mata ko dahil sa kakaiyak.

Kumain muna kami sa fast food at nag-take out ng food para sa mga tao sa bahay. On the way home, tinanong niya ako kung ano ba ang nangyari sa akin.

” Nahalata pala niya na may nangyari kahit panay ang ngiti ko kanina.”

“Park ka muna diyan sa tabi, Elmer.”

Humarap siya sa akin after parking his car at hinintay niya lang ako na magsalita.

Inisip ko muna kung sasabihin ko ba lahat sa kanya. Lumunok muna ako bago ako nagsalita,”Nakipag-break na ako kanina kay Alvin.”

“Naging kayo pala! Akala ko ba sabi mo friends lang kayo? Uy, showbiz!” Seryoso lang akong nakatingin sa kanya kaya nagseryoso na rin siya.

“Ano ba’ng nangyari, Jess?”

Hindi na niya kailangan malaman ang lahat kaya ang sabi ko,”Basta! Na-realized ko na hindi siya ang lalaki para sa akin.”

“Pero, Jess, bakit malungkot ka?” Usisa niya.

Hindi ko namalayan na nagsimula na namang tumulo ang luha ko kaya medyo nanginig ang boses ko nang sagutin siya,”Wala! Nanghinayang lang ako kasi…” Napahikbi ako sa sama ng loob.”… crush ko siya since high school. Akala ko, he’s the one.”

“Yun lang?”Tumawa siya.”Siya pala ang first love mo!”

“Halika nga rito.” Hinila niya ako para yakapin.”Kalimutan mo na siya. Huwag kang mag-alala. You’ll find the right guy for you.” Hinagod-hagod niya ang likod ko at niyakap pa ako ng mahigpit.

“Favor naman, Elmer. Huwag mo na sabihin sa family natin, please?”

Patuloy siya sa paghagod ng likod ko.”Okay, promise.”

Kalmado na ako ay hindi pa rin siya kumakalas sa pagkakayakap sa akin hanggang sa naramdaman ko na hinalikan niya ang ulo ko. Ang halik niya ay naglakbay na pababa sa may tainga ko kaya kinilabutan na ako.

“Uwi na tayo, Elmer. Lalamig na ang pasalubong natin.”

“Sorry, inaamoy ko lang kung nag-shampoo ka ba o hindi.”Kumalas siya sa mahigpit niyang pagkakayakap sa akin at saka niya ako hinalikan sa noo.”Okay, uwi na tayo.”

~~~~~~

Makalipas ang isang linggo, habang naglalakad ako papuntang library ay napansin kong pinagtitinginan ako ng ibang estudyante. Tiningnan ko kung ayos ba ang uniform ko at nilingon ko pa ang bandang likuran ng skirt ko. Wala namang mantsa o dumi kaya hindi ko na sila pinansin at pumasok na ako sa library.

Habang inilalapag ko ang bag and books ko sa isang table, napansin ko na naman na nakatingin ang mga tao sa akin at nagbubulungan. Yung isa ay napabungisngis pa kaya nagpanting na ang tainga ko.

Susugurin ko na sana sila nang biglang dumating si Becka at hinila ako pabalik sa table ko. “Beshy, halika. You need to see this.” Inabot niya sa akin ang cellphone niya sa akin.

Pagtingin ko ay nakita ko ang social media post ni Alvin na may kasamang selfie namin. At ito ang caption:

Jessica, break na tayo! Ayoko kasi sa clingy! Pero thank you ha dahil ako ang napili mo para maging “first” mo. Salamat din sa yummy cherry!

Nanlaki ang mga mata ko sa nabasa ko. “What a douchebag!”

Teary eyes na si Becka, “Beshy.”

“Besh, he’s lying! Do you believe me, Becka?”

“Oo naman. Ano ba’ng nangyari, Besh?”

“Later na lang, after class ha? May tatapusin pa akong assignment kasi.” Pakiusap ko sa best friend ko. “See you at the gate? I’ll tell you everything.”

“Okay. Don’t worry Beshy, aawayin ko ang mga bashers for you.”

“No, Becka, don’t do that. Please?”
Tumango naman siya.

Nagbeso kami bago siya umalis.

~~~~~~

Nang gabing iyon ay hindi ako makatulog. I have Alvin’s number pero ayoko nang makipag-usap sa kanya at lalong ayoko nang makita siya.

Almost midnight na nang nakapag-decide akong hindi ko na lang papansinin. Tutal naman ay alam ko kung ano ang totoo. Wala akong obligation to explain myself to online bashers and to my classmates and schoolmates and whoever.

3 days nang pinagpipiyestahan ng mga gossip mongers ang post na iyon ni Alvin nang tinawagan niya ako para magmakaawa na balikan ko siya.

“You’ve got to be kidding me, Alvin! Di ba sabi ko sa iyo ayoko nang makita ang pagmumukha mo?!” Sigaw ko sa kanya.

“Then, you created that fake news about us sa social media account mo?!”

Mga Pahina: 1 2